چـرا تنــــهام گذاشـتی ؟
چـرا تـن خسـته ی من و تو قفـس ســــیاه زنـــدگی جـا گذاشــتی ؟
چــرا آزادم نمیکــنی ؟
چــرا نمیذاری رنـــگ خـورشـید و ببینــم ؟
چـــرا دیــگه صـــدام نمی کـنی ؟
چــرا نمی ذاری بـا صــدات جــــــون تـازه بگیـرم ؟
چــــرا دیـگه نمی ذاری قلبــــت بــرام جـــایـــی بـرای نقــاشـی هــای کــودکــانم بـاشه ؟
چــــرا دیــگه حــرفات رنگـــــه عشــقو نـداره ؟
تـــو که مـی دونـی بـــی عشـــق تو زنــــدگـی بـرام تو خـــالی مــــی شه !
تـــو که مــیدونـی بــدون عشـــقت قلبـــــم از ســــیاهی پـــــر مـــی شه !
بیــــا . . . . ٬ بیا و عشـــقتو تو قلبـــــــم بـــذار !
بــذار که دوبـــاره زنــــده بشـــم ٬ دوباره نفــس بکشـــــم ٬ دوباره صـــدای پــرنده هارو بشــنوم
دوبــــاره . . . ٬
دوبــــاره . . .
و دوبــاره قلبــم و بــهت هــــدیه کنـــــم .
هــــدیه ای قدیـمـی ! که حــالا روشــو غصــه و غــــم گــرفـته
هــــدیه ای به اســـم زنـــدگـــی ٬ که تــازگــیا بـــرام مــــــعنایی نـداره
بـــیا و دوبـــاره بـه قلبــــم زنـــدگـــی بـبخش . . .
بــــیا . .. تنـــهام نــذار . . . مـن بــدون تـــو . . . میــــــــمیرم !
بــــیا ٬ مــن مــثل همیشــــه منــتظرتــم . . .
۳p!.The
|
نوسندگان
